Restaurant "Patyntje" neemt Restaurant "Nenuphar" over.
De opening is voorzien in juni 2012!
Restaurant "Nenuphar" Afsneedorp 28 te 9051 Afsnee

Wist u dat?
Dat wij elke dag 5 à 7 kg grijze garnalen met de hand pellen!!!

Pers

Actrice Gilde De Bal

BRON: De Morgen Magazine 7 november 2009
pers

Speelt mee in de VTM serie "De Rodenburgs" en in "De helaasheid der dingen"

"In Restaurant Patyntje belanden Vic en Ik heel vaak op zondagavond. Na en week hard werken, kan een restaurant bezoek in het patyntje zo deugd doen. Een echte verwennerij. Ze hebben ook een terras, maar daar zitten we niet vaak want ik ben geen terraseter. Ik vind dat op het terras het eten altijd zo snel afkoeld. (lacht) Echt waar. Maar binnen is het minstens even mooi zitten. Heel lekker is hun paling in 't groen, sowieso een van mijn lievelingsgerechten. Dat moet ik van mijn mama geërfd hebben, want zij at dat ook zo graag. Ik maak het zelf ook redelijk vaak, dus de lat ligt hoog als ik het op restaurant besteld."

Veerle Helsen

Tutjespap

BRON: Het Financieele dagblad in Nederland, zaterdag 13 juni 2009

"En langs de Leie naar Restaurant Patyntje, een prachtig opgeknapte jarendertigvilla met met uitzicht over de rivier. Hier eet je te midden van Gentenaren en probeer je uiteraard de "tutjespap': een heerlijk Gents (voor)gerecht van aardappelpuree met karnemelk, een gepocheerd ei en grijze garnalen. . Of de Vlaamse stoverij:: zacht rundsvlees met een saus op basis van Westmallebier 

Lisette Schmidt

Tachtig is prachtig

BRON: Elle wonen 2008

"'t Patyntje is een monument in Gent. Wat is het geheim van het Patyntje? De waardige koloniale uitstraling, de prachtige ligging aan de Leie, de olifantenkop die binnen over de eters waakt? Onbetaalbaar in de zomer is zeker het terras. In confortabele stoeltjes gezeten op de smalle gaanderij met kolommen, een gin en tonic in de hand en het zicht op het water, overvalt een mens een gevoel van volledige ontspanning. En dan is er de  keuken natuurlijk. Die  kan het best omschreven worden als de 'betere brasserie', een mengeling van traditionele en trendy gerechten. Klasiekers als stoofvlees met Westmalle en paling in't groen verbroederen minzam op de kaart met bruchetta, sushi en mergpijp met toast. Voor culinaire avonturiers zijn er mysterieuse klinkende gerechten als kroketten van varkenspoot en huisgelmaakte ganzenlever COCA-Cola-gelei. Het Patyntje beschikt over een uitstekende traiteurdienst en over en schitterns zaaltje voor groepsfeesten of recepties, met uit zicht op de Leie."

Tiany KIRILOFF, Styliste

BRON: Nina, 20 november 2009
pers

Patyntje (Gordunakaai 91) in Gent vind ik een absolute topper.
Het art-décogebouw is prachtig, de keuken klassiek maar met een originele twist.

PATYNTJE SMAKELIJK EN ZONDER PRETENTIES

BRON: TRENDS 26 NOVEMBER 2009, (STIJL CULINAIR) door Pieter Van Doveren

Ondernemer Hugues de Breyne belande in de horeca uit liefhebberij en wist succes te oogsten. Eerst zette hij eethuis 't Keukentje in Sint Martens Latem in de markt. Daarna kwam Patyntje in gent, dat hij in 1999 overnam.
Patyntje bestaat sinds 1928 en is ondegebracht in een villa met koloniale allure aan de oevers van de Leie. De Gentenaars kwamen er decennia lan g om Belgische gerechten te eten, die aan tafel werd gebracht door obers in smoking. De zaak raakte in verval en het restaurant sloot gedurende vier jaar zijn deuren. Bij de restauratie werden oude plafonds en vloeren weer naar voren gebracht. De formule 'smakelijk eten  zonder stijfheid voor een verteerbare prijs' werd overgeheveld van 't Keukentje en sindsdien stroomt het publiek weer toe.
Patyntje ligt op een groene plek en toch dicht bi de stad. Binnen wachten vriendelijk personeel en een opengetrokken ruimte met aangenaam, sobere inrichting. Dikke pluchen gordijnen brengen warmte en sfeer. Ria Boels is de vertrouwelijke chef-kok.Met haar spijskaart mikt ze op Belgische bereidingen, zoals 'tutjespap' (aardapelenpuree) met gepocheerd ei en handgepelde garnalen (14 euro), kabeljauw met mousselinesaus (25 euro) en vlaamse stoverij met Westmalle (17euro)
Wij kwamen met twee en werden vriendelijk onthaald. Er waren twee voorgerechten: monumentale garnaalkroketten met mooie korst, smakelijke vulling, gefrituurde peterselie en citroen (14euro) en een minder geslaagde Belgische variante op sushi en sashimi (16 euro). Hoofdgerechten waren : tagliata van in plakjes gesneden en vervolgens gebakken smakelijke Belgisch wit-blauw rundsvlees met raketsla en stukjes parmezaan (23 euro) en hazenrug van eerste kwaliteit, met zorg gebakken en opgediend met twee sausen, veenbessen, in wijngekookte peer en knolselderpuree (24 euro). Deze verzorgde en smakelijke maaltijd werd afgesloten met lekkere cuberdonijs (8 euro).

Een monument is gered

BRON: De Morgen ‘Proefkonijn’ door Anges Goyvaerts december 1999

Dertig jaar lang één keer per week, dat is 1560 keer. Het verhaal wil dat er Gentenaars zijn die minstens zo vaak in 't Patyntje kwamen eten. En gelukkig kunnen die mensen nu vol vertrouwen op naar de 2000 keer, want de brasserie aan de oevers van de Leie is opnieuw open. Een zegen voor Gent. Het is een villa uit een plaatjesboek: een kloek peperkoeken huisje met een zuilengalerij rondom, een keurig gesnoeide haag ervoor en hoge bomen erachter. Op het fotootje van de jaren twintig staat er een auto op de smalle weg geparkeerd, op de Leie ligt een roeibootje. Je hebt Renoir niet nodig om je er dames in ruisende rokken en heren met een strohoed bij voor te stellen. Een afspanning noemde men zoiets destijds. Bijna twee jaar geleden sloot deze zeventigjarige Gentse Instelling de dueren. De daaropvolgende maanden circuleerden er wilde geruchten over astronomische overnamebedragen. Mogelijke kandidaten knapten af, temeer daar er serieuze herstellingswerken nodig waren. Maar Kennelijk vertrouwde ene Hugues de Breyne, die al een goedlopende eethuis had in Deurle, erop dat hij van 't Patyntje opnieuw een spetter kon maken. Twee personen kunnen er op zaterdagavond nog net bij, vernemen we aan de telefoon: en komt u liever om half negen, want iederéén komt al om acht uur. Iedereen, dat is onder meer een lange tafel vol met jong volk – losjes gekleed – en voor de rest de helft oudere klanten van vroeger (misschien wel de 1.560 keer) en de helft dertigers, veertigers. Rechts van ons twee bejaarde koppels die afwisselend Gents en Frans spreken, Links een wijn liefhebber met twee dames die we samen op hun gemak vier flessen soldaat zien maken. Want wijn is iets waarvoor de eigenaar belangstelling heeft. Hij koopt links en rechts particuliere kelders op, waardoor er af en toe een zaakje te doen is of er een fraaie bordeaux of bourgogne te koop is die je nog zelden ziet. Maar we gaan te snel, eerst moet ik het hebben over de transformatie: en op af te gaan klinken als reclame zeg ik het toch: ze is volkomen geslaagd. Aan de buitenkant heeft de villa al haar oude charme behouden en is ze gewoon opgeknapt en geschilderd, binnenin is ze sober gemoderniseerd. De kleuren van kastanjepuree en room overheersen, met een rood accent, als ik me de zitting van de bistrostoelen goed herinner. Strakke lampjes met witte lelies, Champagnefessen in een halfronde ijsemmer. De jonge diensters dragen zwarte blouses en broeken, met een beige short et rondgewikkeld en ze hebben geen notitieboekje nodig. Z e luisteren naar de bestelling en onthouden ze tot ze bij de computer aan de toog zijn. Daar wordt alles ingetikt. "Als je een stoel hebt waar je goed op zit en een tafel met een centrale poot die niet in de weg staat, is de avond al half gewonen," filosofeert Heer Konijn, terwijl hij het witte linnen servet openplooit. Bij een glas champagne (280fr) en een sherry (150fr) vergezeld van een toastje met zalmmousse, maken we onze keuze. De kaart is grotendeels trouw gebleven aan de klassiekers van vroeger: garnaal- of zwezerikkroketten, terrine van kalfkop, rog met kappertjes, entrecôte béarnaise, niertjes à la dijonaise.Modieuzer zijn een pomme moscovite (aardappel met kaviaar) of een 'torentje van gebakken aardappel met kalfzwezerik en kaviaar room' meteen het duurste voorgerecht (690fr). Het klassieke wordt dan weer doorgetrokken tot bij de desserts, met coupe brésilienne, dame blanche en chocolademousse. Naast ons wordt de salade van grijze garnalen aan een kritische test onderworpen. "Très bon, même la mayonaise," zegt dame één. Waarop damme twee: "Même les tomates sont épluchées" Oef ze kunnen hun huis van vertrouwen blijven aandoen. Voor mij verschijnt inmiddels een diep bord met twee rechtopstaande mergpijpen in een voetbad van bouillon en veel kleingesneden knapperige soepgroenten (295fr). Met een dikke toast en de pepermolen erbij begin ik te smullen. Aan de overkant wordt aan de vrij onderzoek gedaan en ja, de kroketten van kalfszwezerik (450fr) slagen ook voor het examen. We hebben er een Saint Nicolas de Bourgeuil (890fr) bij besteld, een van de vijf of zes rode Loires die op de franse wijnkaart staan en die we gelukkig zelf mogen uitschenken. Als hoordgerecht is er voor Heer Konijn een andere typische brasseriegerecht: steak tartaar met friet (495fr), heel ouderwets gepresenteerd met een blaadje kropsla, partje (ontvelde) tomaat. Ik heb een kalfshaasje in een getomateerde saus genomen en hoewel het dikke stukje vlees aan de droge kant is, mopper ik toch niet. De frisse tomatensaus maakt het goed. Tot slot delen we nog een coupe vanille (180fr) in een dik glazen langwerpig vlootje en besluiten we dat de brug van oud naar nieuw hier met succes is geslagen.

Resatiurant Patyntje

BRON: Ingrid Allaerts

Een tochtje met de veerpont in Afsnee en een wandeling langs de Leie waren en zijn nog steeds een ideale manier om de zondag door te brengen. Langs de oevers van de Leie liggen heel wat pittoreske dorpjes en uitspanningen. Generaties Vlaamse schilders lieten zich erdoor inspireren. Brasserie Patyntje is een instituut onder de Gentse restaurants. Met zijn uitzonderlijke ligging vlakbij het centrum en met het gezicht naar de Leie gericht, kan Patyntje terugblikken op een rijke geschiedenis. Heel wat wandelaars en passanten konden in de loop der jaren genieten van het schitterend uitzicht van op het terras en van de eerlijke gerechten die er geserveerd worden. "Het etablissement bestaat al sinds 1838 en was enkele honderden meters verderop gevestigd", vertelt Hugues de Breyne, eigenaar van Patyntje. Het restaurant moest verhuizen omdat de Leie werd rechtgetrokken en tevens omdat er een brug zou aangelegd worden die er uiteindelijk nooit gekomen is. Het restaurant werd in 1928 opnieuw opgetrokken en was toen eigendom van de familie Denie. Dit betekent dat de villa dit jaar zijn 80ste verjaardag viert. De precieze datum kon niet worden achterhaald maar aan de hand van een krantenartikel dat Hugues bij de renovatie terugvond op de muren in de toiletten kon toch het geboortejaar 1928 worden vastgesteld. Schaatsen op de Leie Aan de buitenkant heeft de koloniale villa al haar oude charmes behouden. De zijkanten worden geflankeerd door een uitbundig perk bolle, witte hortensia's. De villa ligt volledig tussen het groen met de netjes in vorm gesnoeide taxushagen als groene kantelen afgewisseld met lage haagjes en buxus bollen. De riante buitentrap leidt naar een overdekt en verwarmd terras, een zuilengalerij die zich over de voor- en zijgevel uitstrekt. Rond de zuilen klimt een enthousiaste blauwe regen en de frisse groene bladeren omkaderen het zicht op de Leie. Achteraan werpen hoge bomen zoals een notelaar en enkele lindebomen hun schaduw over de met grind bedekte parking. Op het dak staat een metalen staketsel met de naam "Patyntje". De oorsprong van deze naam is niet zeker maar zou kunnen betekenen einde van het pad of meer waarschijnlijk is het afgeleid van schaatsen (patiner) op de Leie. In 1999 namen Hugues en Vera de zaak over. Het gebouw stond intussen vier jaar leeg en begon helemaal te verkommeren. Het interieur uit de jaren '50 werd volledig opgeknapt. De originele plafonds werden hersteld. Aan de indeling werd niets veranderd. De aankleding is vrij sober en klassiek met trendy bruin geschilderde wanden, wit plafond en witte accenten zoals de tafelkleden op de houten tafels. Een exotisch accent in de sobere inrichting vormt de bronzen kop van een olifant. Op het terras, een aanrader in de zomer, heeft Vera de zeteltjes een bordeaux rode jasje aangemeten. Handgepelde garnalen "Het restaurant stond gekend voor zijn handgepelde garnalen, een vrouwtje was de hele dag in de weer met garnalen pellen," vertelt Hugues. "Deze traditie hebben we weer in het leven geroepen. Dit maakt ook deel uit van ons concept om terug te keren naar de kaart van vroeger. We kiezen niet voor schuimpjes maar willen de authentieke gerechten met hun ongekunstelde smaken en aroma's. Niertjes met dragonsaus was bijvoorbeeld een klassieker, net zoals zeetong, paling in 't groen, huisgemaakte garnaal- en kaaskroketten, kalfszwezerik of mergpijpjes. Ook de vergeten groenten die heel seizoensgebonden zijn krijgen opnieuw veel aandacht." De eigenaar heeft belangstelling voor wijn dat is geweten. Links en rechts koopt hij particuliere wijnkelders op. Langs een afzonderlijk poortje belanden we in de wijnkelder. De volledige woning is nagenoeg onderkeldert. De kelder is één doolhof van verschillende kamers die in elkaar overlopen. De oude vloeren bleven bewaard en hier en daar zie je nog de resten van een schouwmantel. Deze kelderkamers vormden vroeger de slaapvertrekken van het dienstpersoneel. Regelmatig vinden hier wijnproeverijen plaats of wordt de ruimte verhuurd voor een bepaalde gelegenheid. De lage gewelven, de rekken met stoffige flessen wijn, de kiezels op de grond die de ruimte vochtig houden, de typische geur vormen het perfecte decor voor een romantisch diner bij kaarslicht. Zo kunnen bedrijven ook het volledig complex inhuren met bijvoorbeeld het aperitief op het buitenterras, vergaderen in de ruime vergaderzaal op de eerste verdieping, middagmaal in het restaurant om dan tot slot in de wijnkelder na te kaarten bij een pousse-café. Naast restaurant en verhuren van vergader- en feestzalen heeft het Patyntje ook een goed uitgebouwde traiteurzaak. Plannen bestaan om achteraan een vleugel aan te bouwen waar nu een bijgebouwtje staat. Hierin zal een nieuwe keuken ondergebracht die louter hiervoor zal worden gebruikt. "Oudere mensen weten heel wat verhalen te vertellen over het restaurant en deze plek die met zoveel souvenirs verbonden is", vertelt Hugues. "Ter ere van de 80ste verjaardag wordt rechtover het restaurant op de oever een aanlegsteiger gebouwd. Gezinnen kunnen met hun bootje aanmeren als ze het restaurant willen bezoeken". Patyntje blikt terug op 80 jaar geschiedenis. Dames haal jullie lange rokken en platte hoedjes maar uit de kast en waan je terug in de tijd.

Klassiek en trendy

BRON: Ambiance 19/10/01 door René De Bok

In crisistijd zoekt de geest vertwijfeld naar methoden om de zinnen te verzetten. En het liefst ook te strelen. Mijn gedachten gingen uit naar een koloniale villa, met een verwarmd, overdekt terras aan ee rustig watertje, aangename bediening, gedempt licht en inspirerende gerechten. Geen eenvoudige opgave voor iemand die in het herfstseizoen gebukt gaat onder licht melancholische overpeinzingen. Maar een terzake deskundige tipgeefster gracht soelaas: Patyntje. Een naam met een culinaire geschiedenis aan de oevers van de Leie, een historie die helaas voortijdig afgebroken leek. Maar een paar jaar geleden werd Patyntje opnieuw geopend. Met een formule die direct aansloeg: klassiek – trendy. Wat dat ook mag betekenen. Maar dat valt te onderzoeken. Intrigerend is het natuurlijk wel. De aankleding van de koloniale villa is eenvoudig, zonder overdreven poespas, herstbruin en oker, witte tafelkleden, zwartgelakte stoelen. En ook de mooie, gepolijste dames van de bediening zijn in het zwart uitgevoerd. Omdat het verwarmde terras bezet is, schuif ik binnen aan. Bij de voorgerechten: ganzenlever met bittere chocolade, huisgemaakte sushi en sashimi met garnaal, zalm en tonijn of (wat dichter bij huis) wijngaardslakken in bladerdeeg. Ik probeer de uitersten: rundscarpaccio met olijfolie, Parmezaanse kaas en rucola-sla en de eerdere vermelde sushi en sashimi. Dat laatste is vers geprepareerd; ik laat de chopsticks dan ook snel hun werk doen. De sushi is basic van smaak, de sashimi intens en geurig. Jammer dat de tube met mierikswortelpuree bijna leeg is, de mierikswortel is een onmisbaar ingrediënt, juist hij heeft de saus haar pikanterie, waardoor de sushi – smaakcombinatie een lift krijgt. De rundscarpaccio is goed. De wijn van de maand, de Spaanse Beronia, laat zich niet zonder tegenstribbelen de dienster ontkurken, maar als de geest eenmaal uit de fles is, blijkt het een zachte, fruitige wijn. Hij lijkt me zeker zo betrouwbaar als de zelfverzekerde Bordeaux "La Bastide de Dauzac", een rode Margeaux uit 1997, die zich aan de veeleisende klant wegschenk. Na het sterke begin arriveert de brochette van Sint Jacobs vruchten met kerriesaus. Ik ben benieuwd naar de kerriesaus, want je kunt daarmee als chef-kok lelijk uit de bocht vliegen. Maar deze saus is zacht en licht als zijde. Omwille van de kerriesaus heb ik afgezien van de taboulé van citroenmelisse en tomaat, van de filet-pure met geplette pepers- of bearnaisesaus en frietjes, van de gebakken zeeduivel met aubergine en de rijst met paprikacoulis. En ook de gebraden kip met Coca-Cola saus en aardappelpuree laat ik lopen. Wel neem ik (met respect uiteraard) een jonge patrijs met veldgroentjes te grazen. Voorzichtig snij ik de patrijs aan. Het wildseizoen is nog maar nauwelijks begonnen, uitkijken is dus geboden, maar het gevogelte is heel zacht, mals en doortrokken van wild aroma's. Opnieuw bewijst de patrijs een primus inter pares onder het gevogelte te zijn. Een kip met een beetje gevoel met de juiste verhoudingen moet dan toch beschaamd in een hoekje gaan staan. Het dessert, een gemarineerde stiltonkaas is correct, maar weinig verrassend. Toch speelt zich aan het slot nog een onverwacht tafereel af. De vriendelijke gastvrije patrones van't Patyntje wil nog even opmerken dat mijn kop een treffende gelijkenis met Johan Verminnen vertoont. Zo een mededeling brengt me in hevige verwarring. Twee jaar geleden nog werd mij in "Porte des Indes" in Brussel een gelijkenis met Patrick De Waele toegeschreven. Ik ga erop vooruit. Of dat ook voor Johan Verminnen geldt, weet ik niet.

Rubriek favoriete restaurant van Geert Versnick

BRON: De Gentenaar door Jan Claeys

"Ik heb in elk restaurant mijn vast gerecht, voor stoofvlees of mergpijp eet ik in het Patyntje"

“Patyntje” Trendy-Traditioneel

BRON: STEPS MAGAZINE Taste of the City

Bijpraten met een vriendin die je al maanden niet meer gezien hebt, moet je onbezorgd op restaurant kunnen doen. Gezellig kletsen heerlijk geurende borden en nippen van een keurig glaasje wijn : Het Patyntje is er alvast in geslaagd onze klein reünie tot een goed eind aan te brengen. In 't Patyntje staan ze vooral bekend voor de betere brasseriekeuken : een mengeling van traditionele en verassend trendy gerechten. Van Vlaams stoverij tot huisgemaakte sushi, het kan en mag allemaal. En ook het interieur is een geslaagde combinatie van klassiek en modern. De diepgrijze muren met houten tafels, witte accenten en de gigantische olifantenkop boven de schouw, geven het geheel een exotisch tintje. Het restaurant is ondergebracht in een oude koloniale villa met een prachtig terras dat in de zomer een echte aanrader moet zijn. Om aan de kilte van de valavond te ontsnappen, neem ik een warme, ietwat kruidige aspergesoep. Mijn vriendin daarentegen hoort de zomerklokken al luiden en kiest voor de rundscarpaccio met fijne olie en parmezaanse kaas en rucola. De gebakken tong smaakt voortreffelijk en mijn stoverij met Westmalle is heerlijk mals en vergezeld van een uitermate charmant potje appelmoes. Want alleen echte kenners weten het, bij grootmoeders stoverij horen enkel appelmoes en verse frieten. Ondertussen is de bediening opvallend onopvallend en vriendelijk : Broodjes verschijnen en asbakken verdwijnen onopgemerkt. Wat later gaan tot onze eigen verbazing ook de huisgemaakte rijstpap en de mousse au chocolat amer nog vlot door de mondje. Fijnproeverij in een brasserie zonder kapsones.

Grootmoeders keuken

BRON: krant

'In een indrukwekkende koloniale villa aan de oevers van de Leie ligt Restaurant Patyntje. Een monumentale trap geeft uit op de zuilengang, in de zomer een gezellig eetterras. Binnen valt meteen de grote olifantenkop op. Op het menu staan hedendaagse gerechten naast vergeten klassiekers uit grootmoeders keuken, zoals mergpijp en "tutjespap", aardappelpuree met zachtgekookte eieren en garnalen.' Restaurant Patyntje, Gordunakaai 91, 9000 Gent, 09/222.32.73,www.patyntje.be

Patyntje in Gent. Villa met koloniale allure aan de oevers van de Leie.

BRON: Knack - Pieter Van Doveren

Ondernemer Hugues De Bruyne belandde in de horeca uit liefhebberij en wist succes te oogsten. Eerst zette hij eethuis 't Keukentje in Sint-Martens-Latem in de markt. Daarna kwam Patyntje in Gent, dat hij in 1999 overnam. 

Patyntje bestaat sinds 1928 en is ondergebracht in een villa met koloniale allure aan de oevers van de Leie. De Gentenaars kwamen er decennia lang om Belgische gerechten te eten, die aan tafel werden gebracht door obers in smoking. De zaak raakte in verval en het restaurant sloot gedurende vier jaar zijn deuren. Bij de restauratie werden oude plafonds en vloeren weer naar voren gebracht. De formule 'smakelijk eten zonder stijfheid voor een verteerbare prijs' werd overgeheveld van 't Keukentje en sindsdien stroomt het publiek weer toe. 

Patyntje ligt op een groene plek en toch dicht bij de stad. Binnen wachten vriendelijk personeel en een opengetrokken ruimte met aangenaam sobere inrichting. Dikke pluche gordijnen brengen warmte en sfeer. Ria Boels is de vrouwelijke chef-kok. Met haar spijskaart mikt ze op Belgische bereidingen, zoals 'tutjespap' (aardappelpuree) met gepocheerd ei en handgepelde garnalen (14 euro), kabeljauw met mousselinesaus (29 euro) en Vlaamse stoverij met Westmalle (17 euro). 

Wij kwamen met twee en werden vriendelijk onthaald. Er waren twee voorgerechten: monumentale garnaalkroketten met mooie korst, smakelijke vulling, gefrituurde peterselie en citroen (14 euro) en een minder geslaagde Belgische variant op sushi en sashimi (16 euro). Hoofdgerechten waren: tagliata van in plakjes gesneden en vervolgens gebakken smakelijk Belgisch wit-blauw rundvlees met raketsla en stukjes parmezaan (23 euro) en hazenrug van eerste kwaliteit, met zorg gebakken en opgediend met twee sausen, veenbessen, in wijn gekookte peer en knolselderpuree (24 euro). Deze verzorgde en smakelijke maaltijd werd afgesloten met lekker cuberdonijs (8 euro). 

Kader: koloniale villa met brasserie-inrichting 
Onthaal en bediening: door welwillende jonge mensen 
Keuken: smakelijke en verzorgde Belgische gerechten, aangevuld met modieuze en meer wereldse bereidingen

Brasserie Patyntje is een begrip in Gent.

BRON: Geert Bouckaert

De zaak ging open eind de jaren twintig van de vorige eeuw, maar sloot rond de milleniumwisseling zijn deuren. Na enige tijd blies een overnemer het culinaire instituut nieuw leven in. Hij gaf de koloniale villa aan de oevers van de Leie een grondige opknapbeurt en vulde de klassieke brasseriekaart aan met een paar trendy gerechten. 
Op een druilerige vrijdagavond bestijgen wij de monumentale stenen trap die naar de voordeur leidt. Onder de zuilengalerij, die in de zomer dienst doet als terras, staat een tafeltje met een asbak. Ik hoef straks alvast niet in de regen gaan staan.
Binnen is het lekker warm en knus. Een vriendelijke jongeman met een sappig Gents accent toont ons een tafeltje met charmante bistrostoelen. Heel de villa is ingericht in koloniale stijl - inclusief een olifantenkop met dreigende slagtanden - maar met enkele moderne accenten. Ondanks het vroege uur, zit hier al behoorlijk veel volk. Naast ons zitten een gedistingeerde oudere dame en heer, in een hoekje zit een verliefd jong koppeltje en aan een lange tafel achterin tafelt een grote familie. Bij een glaasje Crémant (€5,50) bekijken we de kaart. Ik zie enkele moderne gerechten, zoals sushi en carpaccio, maar ook klassiekers uit grootmoeders tijd, zoals tutjespap en os à moëlle (mergpijp met toast, €9,30). Omdat ik zo blij ben dat dit restaurant zulke gerechten van de vergetelheid redt, kies ik het laatste. Mijn vriendin houdt het sober met een dagsoep (€4,90), een hartig, lichtjes zoet tomatensoepje geserveerd in een sierlijk kommetje met twee oortjes. Ik krijg een diep bord met drie flink uit de kluiten gewassen mergpijpen, badend in dampende bouillon, gegarneerd met stukjes wortel, tomaat en prei en afgewerkt met peterselie. Ik neem de peper, de fleur du sel en de twee stukken toast erbij en ga aan de slag. Een waar festijn! Mijn vriendin krijgt het water in de mond en af en toe stop ik haar een stukje toast met merg toe. 
Als hoofdgerecht neem ik niertjes à la dijonnaise (€17,50): nog zo'n brasseriegerecht dat je niet overal vindt. Het organenvlees is zacht, de mosterdsaus lekker scherp en de frietjes vers. Ik drink er een half litertje prima jonge, rode wijn uit de Pays d' Oc (€11,20) bij. Mijn tafelgenote, die vis genomen heeft, bestelt een kwartje Pinot Blanc uit de Elzas (€7,20). Haar kabeljauw met puree, gepocheerd ei en mousselinesaus (€23,95) valt in de smaak. Ik mag proeven en word even teruggekatapulteerd naar mijn prille jeugd, toen ik elke woensdagmiddag van school ijlings naar huis fietste, want woensdagmiddag maakte mama puree met eieren. En die smaakte net zo. Daarvoor alleen al kom ik hier zeker terug.

CD&V

BRON: door Matthias Mingolla / week van 02 Februari 2010

Vrijdag 5 februari - zaterdag en zondag 6 en 7 februari 2010

Vrijdagmorgen rij ik van klant naar klant om de week in schoonheid af te sluiten en er nog een goeie lap op te geven. 

's Middags ga ik eten met een vriendin in Patyntje te gent. Het is er supergezellig en bijzonder lekker, daarom waarschijnlijk dat we er pas na 4 uur vrolijk buiten wandelen. Thuis gekomen maak ik snel mijn bagage voor het congres tijdens het weekend, zoals meestal vergeet ik de helft van wat er eigenlijk in mijn bagage zou moeten zitten ;) 
Vrijdagavond zetten alle medewerkers alles klaar voor het congres en dat verloopt bijzonder vlot, daarna zwoeg ik om teksten te schrijven voor mijn openingsspeech van zaterdagmorgen (kreun, kreun). 
Zaterdagmorgen borrelen de zenuwen op en gaat het congres van start. We zijn vastbesloten om er een ferme lap op te geven. De speech dreun ik lyrisch (euhm) af met de nodige zenuwen en kwinkslagen. Ook onze voorzitter Marianne Thyssen brengt een begeesterende speech. De zaterdag verloopt bijzonder vlot en supergezellig. Wat kan een mens nog meer verwachten? Tijdens de avondshow geven het olijke maar zo fantastische duo Britt Schoupe en Christophe Vermeulen er op zijn Franky en Bé's een fantastische lap op en worden geweldige JONGCD&V'ers gelauwerd voor hun uitzonderlijk prestaties. 
Op de fuif geven we er met z'n allen verschrikkelijk veel lappen op waardoor zelfs de muziekinstallatie op een bepaald moment onder de druk bezwijkt. Om er dan even later terug met volle moed tegenaan te gaan. 
Zondag zit iedereen er zonder uitzondering fris en monter bij om het geslaagd congres af te sluiten! 
Via deze weg wil ik nog eens alle medewerkers enorm bedanken voor hun fantastische inzet en werklust, jullie zijn fantastisch!!!!


De Tijd - Literair Gent

BRON: Marc Ruyters
De Tijd, pagina 20

De webstek van Literair Gent on line, een databank over literatuur in Gent en Gent in de literatuur, gaat vandaag van start. Initiatiefnemers zijn Gent Cultuurstad (de plaatselijke erfgoedcel) en de Stedelijke Openbare Bibliotheek. Het letterlogo van de website lijkt sterk op het gedicht van Tom Lanoye dat in het kader van Antwerpen Wereldboekenstad aan de KBC-toren hangt. Het Gentse project is echter van langere adem. De hoofdbrok is een lexicon, dat een totaalbeeld moet geven van de literatuur die met Gent te maken heeft, van de Middeleeuwen tot nu, van Pol Hoste tot de volkslegenden over Keizer Karel. Franstalige schrijvers - Gent heeft een rijke traditie - komen ook aan bod. In totaal moet documentatie over meer dan 700 auteurs, 100 verenigingen en 50 tijdschriften beschikbaar zijn voor een niet gespecialiseerd publiek. Naargelang de lemma's klaar geraken, worden ze op het web gezet. Over enkele jaren zullen dus alle Gentse auteurs en al wie over Gent schreef, op het internet te vinden zijn. Zelfs Italiaanse en Zweedse auteurs die in Gent passeerden, krijgen een plaatsje. Veel fragmenten en interessante overzichtsartikelen (over bijvoorbeeld de rederijkerskamers) vullen de informatie aan. Een aantal wandelingen zal van de kruisverbindingen tussen die gegevens ook actieve zoektochten maken. Nu al is een Maurice Maeterlinck-tocht voorhanden. De website levert ten slotte actuele informatie over literaire gebeurtenissen, zoals lezingen en vieringen. Het idee voor het project kwam van Frans Heymans, de voormalige hoofdbibliothecaris van de stad Gent. Hij wordt in een redactiecomité bijgestaan door medewerkers van de bibliotheek, het stadsarchief en de erfgoedcel Gent. De auteurs van de lemma's zijn academici en publicisten die vertrouwd zijn met de behandelde onderwerpen. Zo vindt straks elke bewoner of bezoeker van Gent via trefwoorden terug wie aan de voet van het Belfort leefde, of etend in het Patyntje over de Leie dichtte. HV www.literair.gent.be

RIA BOELENS – PATYNTJE (GENT)


BRON: Ambiance -Johan Kafkot

RIA BOELENS – PATYNTJE (GENT)

1. Waarom ben je kok of restaurateur geworden? 

Dat is eigenlijk heel toevallig gekomen. Ik ben afkomstig uit een gezin met zeven kinderen. De mogelijkheid bestond niet om te gaan studeren. Op vijftienjarige leeftijd ben ik dan gaan werken in een textielzaak. De eigenaar van die zaak opende op een bepaald moment een restaurant en ik had de keuze om in de textielzaak te blijven werken, maar ik kreeg ook de aanbieding om over te stappen naar het restaurant. Ik had op dat moment nog absoluut geen binding met het vak van chef, maar ik was leergierig en omdat ik van kleins af aan eigenlijk wel altijd graag gekookt heb, sprak die nieuwe uitdaging me wel aan. Ondertussen heb ik wel het gevoel dat het vak mij toch altijd in het bloed heeft gezeten.

2. Wat maakt een goed restaurant?

Een goed restaurant is voor mij een zaak die de gewone dingen op een correcte manier serveert. De nieuwe technieken hoeven echt niet voor mij, mijn voorkeur gaat naar de klassieke keuken, zonder al te veel tierlantijntjes. Als de zaak deftig, proper en verzorgd is, kan er al niet veel meer mislopen. Wat het eten betreft, let ik erop dat alles goed afgesmaakt is. Ook de combinatie van de juiste smaken is een belangrijk gegeven. Ik vind dat er niet te veel verschillende dingen met mekaar gecombineerd mogen worden. De producten moeten zo natuurlijk mogelijk blijven. Van de mensen in de bediening verwacht ik dat ze de klassieke regels van de kunst kennen. Je ziet veel mensen in de horeca die geen goede opleiding hebben gevolgd, en dat is jammer. Nu wordt alles op het bord geserveerd, waardoor de job van kelner eigenlijk niet zo moeilijk meer is. Het moet dan wel correct gebeuren. Wat ik enorm kan appreciëren maar wat je vandaag bijna niet meer vindt, dat zijn zaalbereidingen en het versnijden aan tafel.

3. Wat werkt op de zenuwen in een restaurant? 

Het gebeurt wel eens dat er iets op mijn zenuwen werkt op restaurant, maar ik zoek er absoluut niet naar. Ik wil een gezellige avond beleven en het is nooit mijn intentie om kritiek te geven op mijn collega's. Waar ik mij wel kan aan storen, dat is als het eten gewoon op tafel wordt gezet zonder enige toegevoegde waarde. Ik verwacht wel wat meer van bedienend personeel. Ze moeten ook goed op de hoogte zijn van wat er leeft in de zaak. Als ze de dagsoep bijvoorbeeld niet kennen of ze kennen bepaalde gerechten van de kaart niet, dan kan ik mij wel eens ergeren. Als de cuissons niet gerespecteerd zijn of de smaken zijn niet zuiver, dan ben ik ook niet zo gelukkig. Echter, in de praktijk laat ik dit dan toch gewoon gebeuren en ik zeg er niets over.

4. Is wijn te duur op restaurant of café?

Ik ken heel goed de aankoopprijs van wijn en vind dan ook dat wijn inderdaad iets goedkoper zou mogen verkocht worden. Als ik op restaurant ga, is het niet altijd omdat ik iets te vieren heb. Regelmatig wil ik gewoon iets eten, en dan vind ik dat de wijn de rekening meestal sterk de hoogte in jaagt. Aangezien er tegenwoordig ook zo veel wijnen beschikbaar zijn, wordt het voor de consument ook heel moeilijk om de prijs nog correct te kunnen inschatten. Het is wel zo dat ik bereid ben iets meer te betalen voor een echte kwaliteitswijn. Ik zoek dan vooral naar een juiste verhouding van de prijs ten opzichte van de kwaliteit. Een factor drie lijkt mij heel correct. Natuurlijk alleen in zaken waar alles correct gebeurt. Zaken die niet alles officieel doen , moeten niet zo veel kosten recupereren, en dan vind ik het ook niet correct dat zij hoge prijzen vragen voor hun wijn.

5. Hoe ziet de toekomst eruit?

Er is één zekerheid : de horeca zal altijd blijven bestaan. Volgens mij gaat er wel een schifting optreden tussen de betere zaken en de zaken die minder kwaliteit leveren. Er zijn veel te veel restaurants momenteel. De crisis gaat ervoor zorgen dat zaken die een twijfelachtige kwaliteit leveren er tussenuit gaan vallen. Er zullen naar de toekomst toe wel mensen zijn die niet meer over voldoende centen beschikken om op restaurant te kunnen gaan, maar er zullen er altijd wel genoeg overblijven die dat wel zullen kunnen. Ik ben dan ook redelijk optimistisch over de toekomst. Een evolutie die we de afgelopen jaren hebben gezien, en die zeker zal blijven doorgaan in de toekomst, is het feit dat er niet veel meer vers wordt bereid. Er wordt meer en meer met kant en klare producten gewerkt, en dat is jammer. Ik kan er wel enigszins begrip voor opbrengen, maar ik had deze evolutie liever niet gezien.



Robert Hoozee directeur Museum Schone Kunsten

BRON: edm © Eric de Mildt

Patyntje, Gordunakaai. 'Ik hou van eenvoudige Belgische keuken op voorwaarde dat je die in een verfijnd restaurant voorgeschoteld krijgt. Precies dat is het Patyntje.'

De Beste Aspergerestaurants

BRON: Het Laatste Nieuws Dirk De Prins 23 april 2011

't Patyntje in Gent In Patyntje in Gent kan je nog genieten van die typisch Vlaamse brasseriestijl. Een informeel restaurant waar het gezellig zitten is en waar de kaart hoofdzakelijkbestaat uit specialiteiten van bij ons. 't Patyntje is ondergebracht in een koloniale stijl. Op de kaart prijken nu uiteraard asperges. Op zijn Vlaams, met ei, peterselie en boter dus. Maar ook met mousselinesaus en of gerookte zalm. Het hoofgerecht wxaaraan we niet voorbij kunnen zijn asperges Patyntje met mousseline, gepocheerd ei en noordzeegarnalen.